धनमाया विश्वकर्माहरूको समय पञ्चायतकालीन समय थियो l जतिबेला पार्टीहरूमा लाग्नु, सङ्गठन गर्नु र पञ्चायत तर गतिविधिमा संलग्न हुनु सहज विषय र समय थिएन l त्यसमा पनि दलित समुदायको महिलाको लागि घर छोडेर बाहिर निस्कनु र
पार्टी सङ्गठनमा लाग्नु आफ्नै घर र समाजको दृष्टिमा दुर्बोध्य काम थियो l एकातिर समाज र प्रशासनको डर अर्कोतिर आफ्नै घरका मान्छेलाई मनाएर बाहिर निस्कनु जोखिमपूर्ण यात्रा थियो l

धनमाया विश्वकर्माले त्यस्तै जोखिमको यात्रा रोज्नु भयो जसको फल आज उहाँका छोराछोरी पुस्ताको स्वतन्त्रता र लोकतान्त्रिक गणतन्त्रको स्वच्छन्दता पाइरहेका छन् l त्यस अर्थमा धनमायाहरूले गर्नु भएको संघर्षको उपादेयता देखिन्छ l आफू अन्यायमा परेर पछाडि नै रहे पनि राज्यको कुनै निकायमा प्रवेश नपाए पनि लोकतन्त्रको लागि गणतन्त्रको लागि योगदान गर्न पाएकोमा धनमाया विश्वकर्मा गर्व गर्नु हुन्छ l 

धनमाया विश्वकर्माहरूको रगत,पसिना र आँशुले प्राप्त लोकतन्त्रको फल खानेहरूलाई लोकतन्त्र कसरी प्राप्त भयो कति दुख,धपेडी,भोक,प्यास,अभाव,ताडना र तपस्या गरेर आएको हो भन्ने थाहा छैन l जसले लोकतन्त्रको लागि लगानी गरेको छैन त्यसको लागि गरिएको दुख र पीडाको अनुभूति हुने कुरा पनि भएन l त्यसैले लोकतन्त्र गणतन्त्रलाई सामान्य अर्थमा बुझ्छन् l तर जसको जीवनको अमूल्य समय जनताको अधिकार स्थापनार्थ बितेको छ उसको लागि लोकतन्त्र जतिसुकै प्रतिकुल स्थितिमा पनि  सर्वप्रिय छ l

आफ्नो पार्टी तत्कालीन अवस्थामा नेकपा माले र पछि नेकपा एमालेको सदस्यको रूपमा ४० वर्षभन्दा बढी  समयदेखि खटेको, आफ्नो जवानी र जीवनको अमूल्य समय खर्च गरेकोमा धनमायालाई कुनै पश्चाताप छैन l नेकपा एमाले यस्तै समर्पित प्रतिबद्ध पार्टी कार्यकर्ताको कारण जस्तै प्रतिकूल अवस्थामा पनि बलियो छ l सङ्गठनको बल नै नेकपा एमालेको आधार हो l हुन् त कुनै अमुक नेताको नाम लिएर उनको त्याग दूरदृष्टि आदिको कारण नेकपा टिकेको र बलियो बनेको तर्क गरिन्छ तर नेकपा टिकाउने र प्रतिकूल अवस्थामा पनि बचाउने काम धनमाया विश्वकर्मा जस्ता भुइँ तहमा बसेर पार्टी संगठन गर्ने र त्यसको बदलामा कुनै लाभ र लोभको ठुलो सपना नबोकेका नेताकार्यकर्ताको कारण हो l